Í gær, á Valentínusardaginn, sýndi kaninn sitt rétta andlit. Í
fyrrinótt byrjaði aðeins að snjóa og það var smá föl á götunum í
gærmorgun. Svo kom pínu meiri snjókoma og þá fór allt í steik,
skólunum var lokað og fólk keyrði um göturnar á 5 mph með
hazardljósin á. Ég sem að er náttúlulega á jeppa og svo veðruð (á
leiðinni að verða veðraðari á meðan þú ert heima í hitastigi pabbi,
já ekki í mínus 30 í Afghanistan lengur) fannst þetta nú ekki mikið
mál og brunaði með Brimar í Lollipop. En NEI hann var lokaður. Ég
var svo hneyksluð að ég vissi ekki hvert ég ætlaði. Svo ég brunaði
með Brimar með mér í klippingu. Gaurinn sem klippti mig var ekkert
að taka stjórnina neitt eins og ég ætlaðist til, setti einhverjar
ósýnilegar strípur í mig og krullaði mig svo með bursta svo ég fór
út eins og amma einhvers alltof mörgum dollurum fátækari.Á meðan
dvölinni stóð tókst Brimari líka að rífa niður einhverja
hillu. Ég var í vondu skapi í allan gærdag. Þegar við komum
heim fórum við Brimar bara að hangsa og horfa á skrípó.
Í gærkvöldi fórum við svo út að borða. Ég hélt að við ætluðum
bara að sækja takeout en við enduðum á japansk/kóreskum fusion stað
og ég var á náttfötunum. Stórkostlega smart. Og stígvélum.
Staðurinn hét Ichiban eins og japanski varaliturinn sem Joey í
Friends auglýsti. Ég flissaði aðeins yfir því á frekar miklum
bömmer samt þarna innan öll pörin á rómantískum
Valentínusardagsstefnumótum. Eftir að hafa flett í gegnum
matseðilinn taldi Óli mig á það að smakka sushi. Ég ákvað að skella
mér á það og það kom bara skemmtilega á óvar. Var reyndar búin að
drekka í mig smá kjark. Þjóninn okkar var algjört bíó. Svona
steríótýpu Japani með útstæðar tennur, gleraugu, alltaf að hneigja
sig, segja thank you og var fáránlega lélegur í ensku. Kom tvisvar
sinnum með eitt glas af hvítvíni þegar við vorum búin að panta eina
flösku!
En já sushi er ekki svo slæmt.
Svo í morgun vaknaði ég um 7 til að fara að keyra Óla í
vinnuna og koma svo Brimari í Lollipop. Lollipop byrjar kl 9 en
útaf "öllum snjónum" byrjaði hann kl 10. Við fórum þá bara á Dunkin
Donuts og ég gaf barninu kleinuhring í morgunsárið. Skutlaði honum
svo loksins og fór heim að horfa á 24. Þegar við komum heim var ég
orðin svo leið á að detta nánast alltaf á hausinn í tröppunum fyrir
utan að ég fór og náði í skófluna. Snjórinn hérna er frekar harður
svo hamaðist á helvítis snjónum í minikjól og sumarjakka eins og
fáviti. Á endanum náði ég þessu í burtu. Ákveðnin er mér stundum í
hag.
Svo í dag er ég búin að baða Brimar, taka til og setja í vél.
Og horfa á skrípó og borða sykrað popp. Ógeðsleg leðja. Ég fer til
Lindu í heimsókn um þarnæstu helgi og verð í 2 nætur. Þá gæti
kortið mitt bráðnað.....
Og þið sem eruð að fara á djammið um helgina, kannski fer ég
bara á skíði til Vermont. Lovely!
Og þessar blessuðu myndir koma inn um leið og ég fæ
leiðbeiningar um hvernig ég á að athafna mig á
macintosh!
knús í klessu
Berglind